แปลและเรียบเรียงจากบทความเรื่อง “Phosphorus: A looming crisis” โดย David A. Vaccari
ตีพิมพ์ในนิตยสาร Scientific American ฉบับเดือนมิถุนายน ปีค.ศ. 2009
ผู้แปล จิตสุภา ตรีทิพย์สถิตย์

ประเด็นสำคัญ (Key concepts)
       อุตสาหกรรมเหมืองแร่ฟอสฟอรัสเพื่อการผลิตปุ๋ยที่แพร่หลายก่อให้เกิดการสูญเสียแร่ฟอสฟอรัสจากแหล่งแร่ตามธรรมชาติอย่างรวดเร็วจนธรรมชาติไม่สามารถสร้างทดแทนได้ทัน หากยังปล่อยให้สถานการณ์ดำเนินไปดังเช่นในปัจจุบัน แหล่งแร่ฟอสฟอรัสในประเทศสหรัฐอเมริกาจะถูกผลาญจนหมดสิ้นภายในไม่กี่สิบปี นอกจากนี้แหล่งแร่ฟอสฟอรัสในประเทศอื่นๆทั่วโลกซึ่งมีอยู่เพียงไม่กี่แห่งเท่านั้นก็มีแนวโน้มว่าจะถูกใช้หมดไปกับอุตสาหกรรมเหมืองแร่ฟอสฟอรัสภายในสิ้นศตวรรษนี้
         นอกเหนือจากปัญหาการร่อยหรอของแร่ฟอสฟอรัสจากแหล่งธรรมชาติซึ่งเป็นผลมาจากอุตสาหกรรมการผลิตปุ๋ยแล้วเกษตรกรรมสมัยใหม่ซึ่งอาศัยปุ๋ยเพื่อเร่งในการเพิ่มผลผลิตทางการเกษตรยังส่งผลให้มีการปล่อยฟอสฟอรัสลงสู่แหล่งน้ำในปริมาณที่สูงเกินกว่าปกติ ซึ่งฟอสฟอรัสส่วนเกินเหล่านี้เป็นอาหารชั้นยอดของบรรดาสาหร่ายสีเขียวแกมน้ำเงินในแหล่งน้ำ จึงส่งผลให้มีการเพิ่มปริมาณของสาหร่ายเหล่านี้อย่างรวดเร็ว เมื่อประชากรสาหร่ายที่เพิ่มขึ้นอย่างมากเหล่านี้ตายลง กระบวนการย่อยสลายซากสาหร่ายเหล่านี้ซึ่งจำเป็นต้องอาศัยออกซิเจนภายในน้ำจึงส่งผลให้เกิดภาวะขาดแคลนออกซิเจนของสัตว์น้ำในบริเวณดังกล่าว
       แม้ว่าวิกฤติฟอสฟอรัสจะฟังดูคล้ายเป็นปัญหาที่รุนแรง แต่หากเราช่วยกันแก้ไขโดยการชะลอการกัดเซาะของผิวดินและเพิ่มการหมุนเวียนของฟอสฟอรัสตามธรรมชาติจากฟาร์มและสิ่งปฏิกูล สมดุลของฟอสฟอรัสในธรรมชาติอาจสามารถกลับคืนมาได้อีกครั้ง

อ่านเพิ่มเติม PDF download