Home arrow News arrow ตัวเรือด..พาหะโรคร้ายมนุษย์ คนกลับเป็นปัจจัย ร่วมให้แพร่พันธุ์
ตัวเรือด..พาหะโรคร้ายมนุษย์ คนกลับเป็นปัจจัย ร่วมให้แพร่พันธุ์ Print E-mail
User Rating: / 0
PoorBest 
Post by Administrator   
อังคาร, 18 มีนาคม 2008
Image

 

        ".....อันใดย้ำแก้มแม่หมองหมาย ยุง เหลือบ ฤๅ ริ้น ไร...." วรรณศิลป์บทนี้ได้พูดถึง สัตว์ที่ดูดกินเลือดเป็นอาหาร และก็ยังขาดอีกบางตัวเช่น เหา กับ เรือด

เหา...ปัจจุบันเห็นได้บ่อยโดยเฉพาะเด็กๆในชั้นอนุบาล หากวันใดที่เธอเกาหัวยิกแล้วล่ะก็ แน่นอนติดเหาจากเพื่อนๆที่โรงเรียน ส่วน "เรือด" นั้นไม่ค่อยจะพบกัน นัก จนคิดว่ามันสูญพันธุ์ไปจากโลกแล้ว

แต่....ก็ เป็นข่าวเกรียว กราวขึ้นหน้า 1 หนังสือพิมพ์ หัวสีหลายฉบับ เมื่อพบตัว "เรือด" บนรถไฟด่วน "สปรินเตอร์" ตู้หมายเลข 2522 ซึ่งเดินทางจากกรุงเทพฯไป จังหวัดอุบลราชธานี...

โดยที่ การรถไฟแห่งประเทศไทย ก็ยอมรับว่ามี "แขกที่ไม่ได้รับเชิญ" ดังกล่าวอาศัยอยู่ในขบวนจริง พร้อมให้สัญญาว่าจะกำจัดให้เรียบร‰อย

หลายๆคนสงสัยว่า.... ทำไม "ตัวเรือด" ถึงไปอยู่ ในขบวนรถไฟได้...!!

รศ.ประภารัจ หอมจันทน์ อาจารย์ภาควิชากีฏวิทยา คณะเกษตร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บอกกับ "หลายชีวิต" ว่า เรือด (Bed Bug) มีหลายชนิด บางชนิดกินเลือดค้างคาว นก บางชนิดกินเลือดคน สัตว์เลี้ยง ตัวมีลักษณะแบน ขนาดยาวประมาณ 3-6 มม. ส่วนท้อง เป็นรูปกลมยาว หัวยาว ป่องเล็กน้อย แต่ก่อนพวกนี้จะเป็นแมลงโบราณ อาศัยอยู่ตามบ้านเรือน รถเมล์ที่ยังใช้ไม้เป็นม้านั่ง และมนุษย์เรานี้เองที่เป็น "ตัวพาหะนำพวกมันเคลื่อนที่"

กระทั่งกลายเป็นปัญหาของการรถไฟฯ รวมทั้งโรงแรมหลายแห่งก็ประสบอยู่ด้วยเช่นกัน เพียงแต่ไม่ค่อยมีใครที่จะเปิดเผยเท่านั้น สำหรับต้นเหตุที่ทำให้แพร่กระจายคาดว่า คงติดมากับนักท่องเที่ยว กลุ่มผู้เดินทางที่ในบางครั้ง ไม่ค่อย "พิสมัย" อาบน้ำชำระร่างกาย มีการหมักหมมเป็นเวลานาน กระทั่งมีกลิ่นตัว ซึ่ง "นั่นแหละ!....คือสิ่งที่เรือด ชอบนักหนา"

แหล่งที่ "เรือด" ใช้เป็นที่หลบซ่อนจะเป็นตาม หลืบ รอยแตก ซอกอาคาร ที่นอน เตียง ม่านรูด พรมปูพื้นบริเวณที่แสงสว่างเข้าไม่ถึง กระทั่งเมื่อมีคนไปพักอาศัยหลับนอน ไอความร้อนที่ออกมาจากร่างกาย จะเป็นตัวดึงดูดให้พวกมันออกมา "เสพสุข" กับเลือดในร่างกายทั้งจากมนุษย์และสัตว์ที่เลี้ยงลูกด้วยนม

เมื่อมันอิ่ม...ลำตัวจะคล้ำลง ปากของตัวเรือดมีลักษณะโค้งงอ สามารถสอดเข้าไปในร่องด้าน ล่างของ ลำตัว ขณะที่โดนกัดเหยื่อจะไม่รู้สึกตัว นั่นก็เพราะขณะดูดเลือด ปลายท่อ ซึ่งอยู่บริเวณปาก จะปล่อยสารที่เป็นตัวไม่ให้เลือดช็อตคล้ายยาสลบ ทำให้ขณะโดนกัดจะ ไม่รู้สึกเจ็บปวด กระทั่งมันอิ่มแล้วล่าถอย เพียงไม่นานคนเราก็ จะเกิดเป็นผื่นแพ้ มีอาการคัน หากเกามากๆจะยิ่งอักเสบ และติดเชื้อซ้ำ

รศ.ประภารัจ บอกถึงวงจรชีวิตรวมทั้งการขยาย เผ่าพันธุ์ว่า จะเริ่มที่อายุเฉลี่ย 6-12 เดือน โดยตัวผู้จะใช้อวัยวะสืบพันธุ์ แทงตัวเมีย เมื่อเสร็จสิ้นภารกิจตัวผู้ซึ่งทำหน้าที่ผสมพันธุ์จะตาย ทันที ส่วนตัวเมียหลังจาก 7-14 วัน หากได้กินเลือดมันจะเริ่มวางไข่ตามซอกที่มืด วันละ 5 ใบ เป็นระยะเวลานาน 50 วัน เมื่อตัวอ่อนอายุได้ 30 วัน หากได้ดูดกินเลือดก็จะเข้าวัฏจักร ใหม่อีกครั้ง แต่หนนี้ถ้ามันได้เลือดมาหล่อเลี้ยงชีวิต อายุจะยืนยาวเพียง 6 เดือนเท่านั้น

และ....หากบริเวณที่ตัวเรือดหลบอาศัยอยูˆถ‰าไมˆมีเหยื่อแวะมาให‰ดูดเลือด มันสามารถแฝงตัวรอได‰ นาน 12-18 เดือนเชียวล่ะ....

ส่วนโรคที่เกิดจากตัวเรือดนำมา พญ.วารุณี จินารัตน์ ผอ.สถาบันพยาธิวิทยา กรมการแพทย์กระทรวงสาธารณสุข บอกว่า ตัวเรือดสามารถแพร่เชื้อไวรัสตับอักเสบบี จากบุคคลหนึ่งไปอีกคนหนึ่งได้ กรณีที่ตัวเรือดไปกัดคนที่มีเชื้อดังกล่าว นอกจากนี้ ยังสามารถแพร่ เชื้อ ทริพาโนโซมา ครูไซ (Trypanosoma cruzi) ซึ่งเป็นเชื้อพยาธิในเลือดได้ด้วย

เพื่อไม่ให้เกิดการแพรˆกระจาย การป้องกันที่ดีที่สุดก็คือทำความสะอาดบ้าน นำที่นอน หมอน ผ้าห่มออกมาตากแดดบ่อยๆ และใช้สารเคมีที่แต่เดิมจะใช้ ดีดีที แต่ปัจจุบันยากลุ่มนี้ประกาศ ห้ามใช้ส่วนในต่างประเทศจะเป็นสารในกลุ่ม Deltamathrin โดยฉีดพ่นให้เกิดละออง ตามซอกหลืบในที่คิดว่าจะเป็นที่ อาศัยหลบซ่อน และสารที่ใช้ขับไล่ได้ดี อีกทั้งปลอดภัยที่สุดก็คือ สารสะเดา

....ตัวเรือดเป็นภัยต่อมนุษย์ และมนุษย์ก็คือพาหะสำคัญ อีกทั้งยังเป็นปัจจัย ในการแพร่ขยายเผ่าพันธุ์วิธีกำจัดให้‰เรือดหมดไปนั้นเป็นเรื่องยาก ถ้าตราบใดเรายังต้องเดินทาง ฉะนั้น จึง ทำได้แค่เพียงการป้องกัน ดีที่สุดก็คือดูแลเรื่องสุขอนามัยให้สะอาด เพียงเท่านี้ มันก็ไม่มาขออาศัยอยู่....

 

ที่มา หนังสือพิมพ์ ไทยรัฐ 18 มี.ค. 51

Last Updated ( อังคาร, 18 มีนาคม 2008 )
< Previous   Next >